انتخاب موضوع عكس
چه عكس شخصى مى گیریم چه براى یك گزارش مصور عكاسى مى كنیم انتخاب موضوع یا سوژه ی جالب قدم اول در برداشتن هر عكس است. موضوع عكس ما بستگى دارد به سلیقه ی ما و اطلاعاتى كه براى گزارش ما لازم است.

عكاسى براى گزارشگرى چندرسانه اى بیشتر نوعى عكاسى روایتگر است. به همین دلیل معمولاً به مجموعه اى از عكس احتیاج داریم كه هر یك جنبه اى از داستان و در مجموع كل داستان را بیان كنند. همچنان كه كل گزارش ما یك موضوع خاص دارد، تک تک عكس ها هم براى خودشان موضوعى دارند كه در كنار هم داستان گزارش را بیان مى كنند.

تقسیم داستان به بخش هاى مختلف، یادداشت برداشتن از قبل و اطمینان از اینكه در آخر كار از آنچه لازم است عكس داریم مراحل مختلف كار را تشكیل مى دهد.

در این نوع عكاسى سعى مى كنیم هر عكس از نظر كمپوزیسیون و بیان موضوع و سایر جوانب تكنیكى كامل باشد. زیبائى و كمال تک تک عكس ها در یك گزارش موجب زیبائى و كمال كل گزارش مى شود.

در این نوع گزارش، هر سوژه اى را باید چنان نشان داد كه بیننده همچنان كه تصورى كلى از شكل آن و رابطه اش با فضاى اطرافش پیدا مى كند، جزئیات موضوع را هم ببیند.

براى تمرین این نوع عكاسى مى توانیم داستان كوتاه و ساده اى را در نظر بگیریم و بعد سعى كنیم بدون استفاده از كلام و تنها از طریق عكس آن را بیان كنیم. داستان را در ذهن تان به قسمت هاى كوتاه تقسیم كنید و هر قسمت را با یک یا چند عكس پوشش دهید. عكس هایتان را به ترتیب لازم پشت هم بچینید و به اطرافیان تان نشان دهید و از آنها بپرسید از مجموع آنها چه مى فهمند.

براى اینكه عكس هاى شما داستان را به بیننده منتقل كنند، لازم است نكات زیر در مجموعه عكس هاى شما بیان شده باشد:

  1. نماى كلى محلى كه موضوع داستان در آن جاى دارد.
  2. رابطه ی موضوع با محل
  3. جنبه هاى مختلف موضوع از زاویه هاى متفاوت

براى نمونه به گزارشى درباره ی انار با نام «دانه هاى بهشتى» كه بر روى سایت جدیدآنلاین منتشر شده توجه كنید. در این گزارش زیبا گزارشگر كار را با نمائى عمومى از شهر تفت در نزدیكى یزد شروع مى كند كه گزارش درباره ی آن است. در چند عكس بعدى نماها نزدیک تر و درشت تر مى شوند تا اینكه به نماى درشتى از دانه هاى انار مى رسیم. با این كار گزارشگر محل را براى بیننده تعریف كرده و او را قدم به قدم به سوژه اصلى نزدیک مى كند.

بیان در عكس
موضوع عكس هر چه باشد چالش عكاس در این است كه بتواند بیننده را هم به اندازه ی خودش به آن جلب كند.

اگر بتوانیم موضوعى را كه توجه ما را جلب كرده به روشنى در عكس بگنجانیم، بیننده مفهوم عكس ما را خواهد فهمید، اما، این كار آسانى نیست. همه ی ما عكس هاى بى هدف، شلوغ و گنگ زیاد دیده و گرفته ایم. بیشتر این عكس ها موضوعات متعددى در خود دارند بدون اینكه بر هیچكدام آنها تاكید كنند.

بیان عكس به قواعد متعدد زیبائى شناسانه و تكنیكى بستگى دارد. مهمترین این نكات عبارتند از:

  1. كادربندى عكس
  2. نقش و كیفیت نور در عكس
  3. كمپوزیسیون یا هم چینى اجزاى عكس
  4. وضوح در عكس
  5. پس زمینه ی عكس
  6. عمق در عكس

كادر بندى عكس
این انتخاب که چه چیزهایی را در عکس جا دهیم و چه چیزهایی را حذف کنیم یکی از مهمترین عوامل در موفقیت عکس است.

صفحه ی نمایش مستطیل شكل دوربین، کادر عکس ما را تشکیل می دهد. پیش از برداشتن عکس، با نگاهی به آنچه در این کادر قرار گرفته، می توانیم آنچه را برای بیان عکس لازم است حفظ و آنچه را اضافی است حذف کنیم.

اكثراً پاى آدم ها از عكس هاى تمام قد یا گروهى حذف مى شود و این به تعادل عكس لطمه مى زند. گاهى هم ماشینى یا عابرى در گوشه عكس مى آید كه این هم تمركز عكس را مغشوش مى كند.

تصمیم گرفتن در باره ی اینكه چه چیزى در عكس گنجانده و چه چیزی از آن حذف شود، بستگى كامل به موضوع عكس دارد. آنچه به بیان موضوع مربوط است و كمک مى كند باید در عكس باشد. آنچه به موضوع مربوط نیست هم باید حذف شود. این كار به روشنى بیان عكس كمک مى كند.

پیش از گرفتن هر عکس از خود بپرسیم چه چیزی ما را به موضوع مورد نظرمان جلب کرده و سعی کنیم همان را به روشنی در عکسی که می گیریم نشان دهیم.

به عنوان مثال اگر در ازدحام بازار ماهى، گردش دو ماهى در ظرف آبى كه نور در آن منعكس شده نظر ما را به خودش جلب مى كند، عكسى كه ما مى گیریم هم باید همین زیبائى و تمركز را عرضه كند. توجه كنید كه چشم ما به كمک ذهن مان در یک محل پر ازدحام تنها گردش این دو ماهى را زیر نور دیده است. براى اینكه عكس ما هم همین تمركز را داشته باشد لازم است آنچه مستقیماً به سوژه ی ما مربوط نیست را از آن حذف كنیم و همه ی آنچه مربوط هست را در عكس بگنجانیم.

عكس زیر نمونه اى از روشنى بیان یک عكس است. مشكل است كسى این عكس را ببیند و محتواى آن را درک نكند.

فاصله و زاویه ی مناسب
براى ایجاد بیان روشن در عكس اولین قدم پیدا كردن فاصله و زاویه ی مناسب است. بیشتر عكاس هاى  تازه كار جرأت نزدیک شدن به موضوع را، به خصوص اگر زنده باشد، ندارند. این فاصله عكاس با سوژه اش در عكس ایجاد فضاى خالى و بى فایده اى مى كند كه سوژه را كم اهمیت جلوه مى دهد و جزئیاتش مبهم به نظر مى آیند.

به سوژه عكس آنقدر نزدیک شوید كه آنچه احاطه اش كرده و در عكس لازم نیست، حذف شود. این كار را با زوم كردن عدسى دوربین هم مى شود كرد اما توجه كنید كه زوم كردن هم از وضوح عكس مى كاهد و هم از عمق آن.

بیشتر دوربین هاى دیجیتال سبک و كوچک هستند. حركت دادن آنها در فضا، كار آسانى است. صفحه ی نمایش آنها هم بزرگ است و احتیاجى نیست كه حتماً دوربین جلوى صورت ما واقع شود. دوربین را با دستتان در اطراف سوژه حركت بدهید و از زوایاى مختلف به سوژه نگاه كنید. هر زاویه اى چیزهائى را حذف و چیزهاى دیگرى را به كادر عكس شما اضافه مى كند. این جزئیات معناى عكس شما را تغییر مى دهند. در عكس ماهى ها، دوربین بالاى ظرف قرار گرفته كه زاویه ی معمولى براى چشم انسان نیست اما به عكس زیبائى و تمركز بخشیده است.

توصیه ی ١: گاهى دوربین را جلوى چشمتان نگه دارید و بدون عكس گرفتن تمرین كادربندى كنید. با حركت دادن دوربین و عقب و جلو رفتن به تغییراتى كه در عكس پیش مى آید توجه كنید.

توصیه ی ٢: با تمرین كردن ذهن تان را عادت دهید پیش از فشار دادن دكمه ی دوربین به چهار طرف كادر صفحه نمایش نگاهى بیاندازید و كادر عكس را تصحیح و كامل كنید.

توصیه ی ٣: چند شئ را كنار هم بچینید و سعى كنید از آنها عكس بگیرید. به جاى نگاه كردن به اشیاء، به صفحه ی نمایش دوربین نگاه كنید و با جا به جا كردن اشیاء بهترین نظم را براى نشان دادن آنها در كادر عكس ایجاد كنید.

همچنین، به یک عکس اکتفا نکرده، با گرفتن عكس هاى متعدد از هر سوژه، زوایای متفاوتی را برای نشان دادن موضوع مورد نظرتان تجربه كنید. این کار به شما فرصت مى دهد بهترین عکس را انتخاب كنید.


+منبع اصلی درسهای عکاسی هم "دسنامه" هستش

نوشته شده در تاریخ شنبه 27 فروردین 1390    | توسط: Mehdi    | طبقه بندی: آموزش عکاسی،     | نظرات()